Okul biteli 3 ay oldu.Koskocaman "Girişimcilik ve proje yönetimi"ni bitirdimBirinci sınıftayken bütün hocalar "sizi bütün firmalar kapışıcak,iyi yerlerde olacaksınız" gibi naralar attı,bizde inandık,eninde sonunda bir bok olacaz diye düşündükGel zaman git zaman okul bitti,artık işe girip hayata atılma zamanıydı En başta belki hocaların dediği doğrudur,iş teklifi gelir diye evde msne girip gitar çaldım Ama hocaların dediği olmuyordu hiç bir yerden iş teklifi gelmiyordu,(bölümle ilgili tek artı kız isterken olcak sanırım"bizim oğlan girişimci hatta proje çizio") günler vızır vızır geçiyordu ve duvarlar üstüme gelmeye başlamıştı En sonunda bıcak kemiğe dayandı,kendim lütfedip bir kaç yere iş başvurusu yaptım,ama lanet olası en dandik eften püften firmalar bile iyi derecede ingilizce üstüne almanca,iyi derecede bilgisayar kullanma gibi yetiler istiyorlardı Onlardan cevap gelmeyince zamanım geçsin iyi kötü paramı kazanıyım dedim ve perakende sektöründe çalışan bir firmaya iş başvurusu yaptım,teklifim kabül edildi,bir sürü sağlık tetkikleri,sabıka kayıtları vb gibi evraklar istendi Neyse deyip hepsini hazır ettim,hazır ettim yazdığıma bakmayın haa tamı tamına 4 günümü aldı ve 120 ytl(yazıyla:yüz yirmi yeni türk lirası)harcama yaptım.Bu arada çalışcağım pozisyonu yazmadım"müşteri çıkış hizmetlerinde" çalışıcam,ismine aldanmayın,o komplike kelimelerin anlamı KASİYER"
Bugün anlaşmayı imzalamak için firmaya gittim,evrakları imzaladıktan sonra dallama insan kaynakları müdürü "o sakalların gitmesi lazım,biliyorsun dimi" deyince bir anda kan beynime sıçradı Liseden bu yana,yaklaşık 4 yıldır kesmediğim,gözüm gibi baktığım,hayata karşı isyanımın bir sembolü olan sakallarımın kesilmesi istenmişti Bu benim hassas olduğum bir noktaydı,çünkü "at avrat silah" felsefesiyle yaşamını idame ettirren babamla bile çok kapışmıştım ama sakalımı kesmemiştim.İnsan kaynaklarındaki dallamanın "sakallarını kes" demesinden sonra içimdeki maganda dışarı çıktı,sert çıktım,ama dallama uzatmadı,dayak yiyeceğini anlamıştı.Olayın vahametinin farkına vakıf olan bir çalışan(menekşe hanım,sonradan kanka olduk)benle konuşmak istediğini söyledi,dinlenme odasına gittik,anlatmaya başladı.Ataların dediği gibi "tatlı dil yılanı delğinden çıkarır" bunun bir kural olduğu ama çok uzun olmadıkça,sakalların kopucak kadar uzun olmadığı sürece sakal bırakabilceğimi söyledi Olay tatlıya bağlanmıştıEve geldim sakallarımı kestim,şimdilik gözüm alışmadığı için kendimi biraz hödük gibi hissetsemde, sakalsız yaşamayada alışcam galiba