Haftalar öncesinden başlar güneydoğuda ramazan hazırlıkları.

Yürümek gittikçe zorlaşıyor. Yağmur yerleri iyice ıslatmış. Düşmemek için kollarımı hafifçe yana açarak, adımlarımı da küçülterek yürümeye başlıyorum.

"Ne günlerdi be" demek çok basit olur o zamanlar için.Evde 2 kişi ikinci öğretim 2 kişi de normal öğretimde okuyorduk.Bizim bi fahri vardı , travian yeni çıkmıştı o dönemlerde , mesut ile birlikte ona sardılar , peşlerine mert'i de taktılar tabii Neyse sabahlara kadar bilgisayarın başından kalkmıyorlardı.Ramazan ayıydı ,herkes oruçlu.Bizim fahri sabah 11'de uyuyup akşam 8'de kalkıyordu Gece - gündüz yer değiştirdiği için sağolsun o hazırlıyordu genelde sahur yemeklerini.Bizde mesutla sabah okula giden tayfa olduğumuz için erkenden yatıyorduk.Erken dediysek 12'den önce değil ! Neyse yine birgün sabah okula gittik.Mesut erken gelmiş biraz kestireyim demiş uyumuş.O gün bende nöbetçiyim yemek hazırlayacağım iftara.Neyse sofrayı kurdum ezan okunmasına 2 dakika var mesutu uyandırıcam , hava da kararmış tabii bu arada.Gittim mesutun yanına ve
--- "Oğlum hadi kalk lan çabuk ezan okunucak 2 dakika var"