sabah saatlerinde, hergün düzenli olarak yürüyüş yaptığım yolda bir köpekle tanıştım.
adı bartindosmuş.

Köpek demeye bin şahit lazım ama yine de kedi iyi dövüyor vallahi

Küçükken çocukların psikolojisini anlamak imkansız.Siz hiç yaparmıydınız ya da karşılaştınız mı bilmiyorum ancak ben küçükken yolda giderken bir köpek görünce havlardım Tabii bu köpekle sınırlı değil , kedi görünce miyyağuvvv diye ses çıkartmak da cabası.Herhalde onlarla anlaşabiliceğimi sanıyordum.Birde o anda köpeğin psikolojisini düşünmek lazım.Hayvan şok oluyordur herhalde. Hep insan sandığı çocuk meğerse köpekmiş

Vay arkadaş aklımda bir ton proje var(ki hergün arkadaşlarımın kafasını şişiriyorum bu konuda) ama faaliyet yok Aslında faaliyetin olmamasının da sebebleri var.Birincisi zaman. Ne zaman akşam oluyor nasıl sabah oluyor anlamıyorum bile.İkincisi dandik ekip Bi grafiker bozuntusu var , 2 haftadır onu bekliyoruz.Ulan boş yere dememişler her koyun kendi bacağından asılır diye.Otur kendin yap işini.E o ilk iş olmayınca diğer bir projemide askıya aldım.Gerçi bu işlerin hepsi boş yaa.Gidiceksin bi sahil kasabasına , offf tek katlı bahçeli bir ev , al eline gitarını sahile karşı , oyyy ooyyy oyyy .Bide mangal yaktın mı varya bütün ömür geçer be orda.Bahçesinde bi köpek.Sabah kalk kahvaltını yap , sonra bağ bahçeyle ilgilen , köpeğinle oyna falan filan.Heeeeyyyyttt tutmayın len beni