You are here

Edebiyat

Şiiir, düz yazı ve denemelerin paylaşıldığı bölüm.

Sen

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Cts, 09/06/2008 - 19:16

Canım yanıyor dedin, suçluluk duydum ve tabii ki beraberinde de hüzün. Yapacak birşey kalmamıştı, benim bilmediğimi mi sanıyordun? Benim canımın yanmadığını mı düşünüyordun? Bu konuda hiç kafa yormadığımı mı? Hala tek önem veren kişinin kendin olduğunu mu sanıyordun?
Bu kadar zorlanmamın sebebi de senin hakkında sadece iyi düşünmemden herhalde. Seni düşününce aklıma sadece iyi şeyler geliyor, ne kadar mutlu olduğum..Şimdi ise en çok eksikliğini çektiğim şey yaşam enerjim ve içten gülümsemelerim.

Kategori:

İyi mi Kötü mü

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Per, 09/04/2008 - 23:15

İyi veya kötü, insanların içinde bulunduğu en büyük genelleme. Ama insanlar farkında değiller ki bu damgalamanın etkileri ve sonuçları, bu damgalamanın kat ve katına çıkabilir. İnsan hayatı, bu sınıflandırmaya sığdırılabilecek kadar basit midir? Peki basitse, neden biz insana bu kadar önem veriyoruz?
Empati yapamayan ve mükemmeliyetçi zihinlerin esiri olan toplum da bu genellemeyi bir türlü aşamamaktadır. Hatta tam tersine iyice kukla olup objektifliklerini yitirip kendileri de bu genellemeye dahil olmayı istemektedirler.

Kategori:

Yol

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Per, 09/04/2008 - 21:58

Yürümek gittikçe zorlaşıyor. Yağmur yerleri iyice ıslatmış. Düşmemek için kollarımı hafifçe yana açarak, adımlarımı da küçülterek yürümeye başlıyorum. Müziğin sesini iyice açıyorum. Burnuma toprak kokusu geliyor, sonra da çöp kokusu. Duvarlarda çeşitli çeşitli politik yazılar, afişler var. Herkes birbirini "kendinden" yapmaya çalışıyor, diye geçiriyorum içimden.

Kategori:

Hoşçakal Sadece Bir Kelime Değildir

blues kullanıcısının resmi
Submitted by blues on Per, 09/04/2008 - 20:24

Ayrılık'lar hayatın en acı yüzüdür.Acı ise hayatın kendisidir.Acıdan doğar insan ve aşktır insanı yaratan!
Ayrılık,fiziksel ya da ruhsal olabilir.Başka şehirlerde olmak,onu görememek fiziksel bir ayrılıkken , artık onu gördüğünde kalbinin çarpmaması ruhsal bir ayrılıktır.Ne olursa olsun ayrılık acıdır ve içinde acı olmayan tüm yaşanmışlıkların eksik bir noktası muhakkak vardır.

Kategori:

Hoşçakal demek

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Çar, 09/03/2008 - 19:56

Herkes hayatta belirli durumlarda sıkıntı çeker. Benimkiyse insanların bir anda hayatımdan çıkıp gitmesi. Bugün varsın ama peki ya yarın?
Birisiyle tanıştığım zaman ilk anda o insana kanım kaynamamışsa ilerde de sıkıntı çekiyorum. İlk hissettiklerimi ilerisi için değiştirmem zor oluyor yani. İyi ya da kötü o insanın varlığına alışıyorum ama. Konuşsam da konuşmasam da o insanı görmem şart oluyor. Sanki herkesin iyi durumda olduğunu kontrol edermişcesine.

Kategori:

İstanbul

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Çar, 09/03/2008 - 12:41

Evden kendimi zor atıyorum. Önce vapura biniyorum, deniz havası iyi gelir diye. Dışarı oturuyorum. Saçlarım uçuşurken düşüncelerimin de kafamdan gittiğini hissediyorum. Kitabımı açıyorum, kendimi bir anda başka bir dünyada buluyorum. Bir de bakıyorum ki Karaköy'e gelmişiz bile. Okulumun önünden tramvaya binip, kimsenin yerimi bilmediği için içimde duyduğum huzurdan mutlu oluyorum. Oradan da fünikülerle Taksim'e çıkınca iyice rahatlamış buluyorum kendimi.

Kategori:

Uyku

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Çar, 09/03/2008 - 11:35

Uyku

Sevmişti onu,
Özlemden beri,
Artakalanlardan geri,
Daha da sevmişti onu,
Tıpkı yeni bir aşk gibi

Mesafe girdiğinden beri,
Serseri gibi atan yüreği,
Aklında hep onun ismi,
Kalbinde hep onun kokusu,
Daha da derin bir uykuya dalmıştı

Uyandırılmıştı birden
Bu derin uykudan
Ama bu sefer onun dudaklarıyla değil
Gerçeklerle uyanmıştı
Sarsılmıştı birden
Bedenden değil kalbinden

Kategori:

Gözyaşı

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Salı, 09/02/2008 - 23:27

Sanki yaşam benden intikam alıyor. Yaşam, seninle geçirdiğim dakikaların acısını benden bir bir çıkarıyor. Sensizliği yüzüme vuruyor, ne yapacağımı şaşırıyorum, ağlamaktan başka birşey yapamıyorum.
Unutamıyorum, alışamıyorum. Üşüyorum fakat; bu sefer bedenim değil kalbim üşüyor. Düşünemiyorum, aklıma sadece yüzün geliyor ve de dudaklarının sıcaklığı, ruhunun bana olan yakınlığı.

Kategori:

Sayfalar

Bunu Görmüş müydün?: Geç Kalma Korkusu
Subscribe to RSS - Edebiyat