Edebiyat

Öncelikle kısaca Ömer Hayyam 'dan bahsedelim; Ä°ranlıdır.Bilim adamı , filozof ve ÅŸairdir.Hayyam lakabı "çadırcı" demektir ve atalarının çadır yapıp satmasından ona kalmıştır.Åžiir alanında da bu kadar ünlü olmasının sebebi Rubai türünün ustası sayılması ve rubaileridir.

Durumların kadar patentsiz aşklara sahib olsanda,
arkandan dönen dolaplar kapanır birer birer ürkerek,
bir çırpıda kükreyerek sızıntılarını onlara ödetemezsin,
kalmamışsa eğer sırrın, yoksulsun meşrutiyetten gelen gibi,
durmayacaksa eÄŸer yaÅŸlı gözlü hatıralar,
kesilmek istenen hatlar gibi kopup gideceksin hayattan,

hitabeti yok olmuÅŸ turp gibi adam,
ürperti ben olmuÅŸum sarhoÅŸ gün gibi batan,
telafim ol istemiyorum boğazımda duran,
radikalleşmiş kararlarımdan korkuyorum,
giyinmiÅŸ rüyalarımla yola mı çıkıyorum,
ÅŸikayetim yok besaretime,
takatim vardır tüm benliÄŸime ve sensizliÄŸime,
hesabın kesilmiş gardiyanımın elinde,

 derinliklerde bi yerdedir hep o,
kapanmış kapılar kilitlenmemiş,
feryatlar isyanlara mahsup iken,
bulunmuş aşk denilen yalpalıklar yok,
yalanlar yok gerçek var tıpa tıp o,
gerginliklerin üstüsinde biri,
hayatın ip ucunda takılmış,
uçurtmayı yakalayamamış,
yorgunluklarına yenilmiş,

korkuların adı deÄŸiÅŸmiÅŸ, büyümüÅŸ bir çocuk kadar sapkın olabilmiÅŸken....
takılmışlıkların altında kalan hassasiyetler...
kabusların enteresan başrollerinde olmayan herşey..
ve karışık denilmeyecek kadar karmaşık takıntılar var...
kalabalıktaki o abartılı yalnızlık his ürpertileri...

katılıp gidermi gökyüzüne uzanan bir damla yalan
yoksa göklerlemi olmaktan vezgeçmiÅŸtir zaman
kabul edip oturmuÅŸ yüzü önüne eÄŸik ufak bir oÄŸlan
hayalinle buluÅŸmana daha çok var küheylan....

demir mi başımda bıkmadan duran,
kandırmakmı ister içimde büyük bir buhran,

 birliktelikse eÄŸer tüm çabaların amac ve gayesi,

ulaşılmazın sonu olmasın sonzuluklar,

intihar etmiş adamlar kalksın yollarımdan,

sana açılan kapılarımın kilitleri takılsın birer birer,

Çözülsün tüm düÄŸümler kör kalmasınlar...

Saçlarına dokulabilme yetim olacaksa sonunda,

dün gece rüyama damlayan su sen miydin,
gözlerine düÅŸen ateÅŸ buharlaÅŸmışken,
parlayan ışıltılarına sarhoşlaşmışım,
uzaktan gelecek tek cevaptır kalemimde yazan,
ismimi hecelerim ama söyleyemem,
duruşlar kırılışlar olsun,
bakışların yaptıkların olsun bana,
durupda berbat etmeden bak öylece bana,

* umutsuz bakışları vardı çocukların,

topraklarımız yok olmuşken elimizden,

annelerimizin kanlarıyla yıkanıp duruyoruz,

acı ateş sessizlik ve hastalık hep birlikteler,

silahlar müzikallerine baÅŸladılar bile,

sade ve sessiz bakış açımdan,

ÅŸeytanlar görüyorum el sıkışmak zorunda olduÄŸum,

hayat hikayemin tıkırdılarımı bu çatı katından gelen,

bir su perisi kadar imkansız biri giriyor rüyama,

donup kalıyorum gözlerinin içinde birilerini arıyorum,

dedikleri doğrumu bilmiyorum sorgulayıp duruyorum,

tekrar etmiyorum düÅŸündüklerimi,

herşeyi baştan silip atıyorum,