damarlarımda hissediyorum. bir şeyler oluyor. içim boşalıyor, sanki yerlere akıyor tüm uzuvlarımdan yalnızlığım. terkediyor beni. yerini garip bi duyguya bırakıyor.

ergenlik henüz atlatılmıştır bu dönemde. bi’ takım kalp kırıklıkların, saçmalamışlıkların, çocuklukların yapışkanı henüz çıkmamıştır enseden.

orta okul bilmem kaç..örümcek oğlanın vizyona henüz adım attığı tarihler.

toz toprak içerisinde akşam ezanına kadar koşuşturmak mahalle arasında..ezan okundu mu topuklarım vura vura arkama,kendimi
zor atmak içeri müzezzinin son nefesinde..

var mısın yok musun? bi' karar ver!!!

var mıyım yok muyum...karar veremiyordum bir türlü..bilmem kaç tane kutu karşımda - aç beni tavırlarıyla- duruyorlar..ama bunların

üç hürelin bir şarkısı..yaşım bu şarkıyı zamanında dinlemeye yetmese de ne güzel demiş abilerimiz...

bu kelime her aklıma geldiğinde acaba derim acaba eskiden nasıldı aşklar..leyla ile mecnun ,ferhat ile şirin olduğu zamanlar..yada sene de bir gün bile olsa yegane bir an..

istanbul da bir zürafa..tıpkı sunay akın ın dediği gibi..

tıpkı kitaptaki gibi...boşlukta sallanmak ne acı!henüz bi' anlam yüklenememişş sözcüklere..