Zoraki de yazılmaz ki...
Saçmalanacak onca şey varken, göze batan, rahatsız eden ve insanı saçmalası için dürten bidolu şey varken...yazamıyosun ki
Aslında neden yazamıyorsun sorusuna mazeret üretmek için boşa harcanak zaman saçmalığın ta kendisi.Sebepsiz ve nedensiz olmalı bu iş.Öyle birdenbire gelmeli..Gitmeden tutmalı.Tutuncada birşeylere oldurup yazmalı..

Belkide insan şu hayatın koca koca tuğlaları arasına sıkışıp kalınca çaresizleşiyor..Herşey o kadar dar ve bunaltıcı geliyorki bazen şu yaşadığımız monotonluk için değermi acaba diye düşünüyoruz...
Bir kere neden bu kadar çok düşünülmesi gereken şey var..Düşünceden kasıt adam gibi düşünceler.Gelecek kaygısı, bir gün gideceklerin ve biteceklerin kaygısı..
Yoksa banane abi Ahmet ÇAKAR Bikini giyecekmi..Giyecekse giysin Saçma bir örnek oldu ama saçma bir örnek vermek istediğim için iyide oldu hani
Gitmek en iyisi bence..
Herzaman şöyle derim ve tüm kalbimle isterim bunu :" beni kimsenin tanımadığı ve tanımak istemeyeceği bir şehirde yaşamak istiyorum..."
Evet Bunu İsterdim...Bir Yağmur Sonrası Çekip Gitmek...

YAÄžMUR SONRASI
Yağmur sonrası karanlıkta bir şehir
İçinde ben.
Şarkılar çalıyor taksilerin teyibinden
Giderken sen...

Tüyleri ıslak kuşlar su içiyorlar çeşmelerden
Kimsenin umrunda deÄŸiliz,
Ne aÅŸk
Ne ben.

Bir şey olmamış,bir yerinden vurulmamış gibidir şehir.
Her gidiÅŸ niye birbirine benzer.
Arabaların camlarını siler tinerci çocuklar
Bir sigara parasına ömrümü anlatırım
Belki onlar dinler

Çekip gidişin hangi şarkıya benzer
Bulup çıkarırız karanlıkta bir şehrin içinden
Çocuklarla beraber
Neden kimsenin umrunda deÄŸiliz

Neden
Ne aÅŸk
Ne ben

Islık çalmayı bilseydim
Birazda kahretmeyi
Hayır aç değilim diyebilmeyi
Canım istemiyorlarla çekip gitmeyi
Denizi seyretmeyi kıyıdan
Martılardan dilek tutmayı becerebilseydim
Belki kolay olurdu sensizlik
Belki benide alırdı koynuna hasretin derin boşluğu.

Yapabilseydim,kapıyı ardından ben kapayabilseydim
Camlara vurabilseydim öfkesini sensizliğin
Kırıp dökebilseydim senin gibi
Birde ayrılığı sevseydim olurdu sanki.

Şu senin gidişin biraz üzmeliydi yağmur sonrası bu şehri
Elimi tutmalıydı beyoğlu
Koluma girmeliydi üsküdar
Geçer demeliydi bakinin kahvesi
Sinema afişleri gönlümü almalıydı
Göz kırpmalıydı fatihin ana caddesi
En azından kadıköy biraz ağlamalıydı
Olur demeliydi galata
Samatya yanımda yürümeliydi tren raylarıyla
Saçlarımı okşamalıydı kasımpaşa
Aşk böyledir demeliydi bakırköy mesela
Yüzüme rüzgarını sürmeliydi eyüp sultan
Eminönü oturmaya gelmeliydi bütün kuşlarıyla
Tophane demli bir çay söylemeliydi en kırılgan anımda.

Yağmur sonrası bu şehri kolkola geçmeliydim bütün arkadaşlarla
Bir şiir yazabilmek için kocaman yalnızlığa
Bunun için isterdim bu şehri yanımda

Yağmur sonrası karanlıkta bir şehir
İçinde ben
Şarkılar çalıyor taksilerin teyibinden
Giderken sen...
Ä°brahim Sadri