Hisler deler

korkuların adı deÄŸiÅŸmiÅŸ, büyümüÅŸ bir çocuk kadar sapkın olabilmiÅŸken....
takılmışlıkların altında kalan hassasiyetler...
kabusların enteresan başrollerinde olmayan herşey..
ve karışık denilmeyecek kadar karmaşık takıntılar var...
kalabalıktaki o abartılı yalnızlık his ürpertileri...
korkular var ağız dolusu karanlıklara hapsolmuşlar...
kayboluÅŸların hükmüdür terkediliÅŸler kadar aldatılışlar...
üstü açılan geceler esen rüzgar kadar...
aydınlıklarla mı dolu sence bu bunaltılar..
son buluş yok oluşmudur adının derinlerinde yazmayan isminin son hecesi gibi..
korkma gecenin aydınlığı karşılayacak seni bensiz
huzur tadımlıkmış, bize gelmiş ama yersizmiş...