sabahın 5ine kadar uyumamıştım...uykuya daha doyamamışken 8de o iğrenç sesi duydum...saat çalıyordu..kapadım derken 5 dk sonra diğer saat çaldı onuda kapadım derken bir 5 dk sonrada diğer saat çaldı (uyanmak için en az üç saat kurmam gerekiyor )uyanmakla uyanmamak arasında gidip gelirken kalkmamın ve resim kursunun yoluna düşmem gerektiğini acı bir şekilde anladım...tam kalkarken yanı başımda asılı duran sazıma başımı çarptım..sazım yere düştü ve bir teli koptu...başımın ağrımasınamı sıkılsaydım sazımın telinin kırılmasınamı..derken ilk şoku atlattık..gece deli gibi yattığımdan yere düşmüş örtüyü almak isterken ayağıma dolandı ve düştüm...sonra kendi kendime gülmeye başladım..neyse topladım yatağımı..ne giymem gerektiğinin kararını vermek zorundaydım...dolabı açtığımda bütün kıyafetlerimin ütüsüz olduğunu gördüm...ütüyü taktım ..çizgi film islerken ( bu yaşta hala izliyorum..bayılıyorum )dikkatsizliğime geldi ve ütüyle elimi yaktım...okadar becerikli olmadığımı farkkettim..bir işi yaparken diğerini yapamıyorum demekki sonracıma ben ütü masasını kaldırırken annem yataktan kızım deyince korktum ve pat yere ütüyü bıraktım...tabiki ayağıma..ve anladımki bugün başıma gelecekler bu kadarlar kalmayacaktım...sakarlığım üstümdeydi..arada oluryor gerçi alıştım bu halime gitmemem gerektiğini düşündüm yatmalıydım dedim kendi kendime ama az bir zaman kalmışken sınava yapamadım...derken çıktım kapıdan merdivenlerden indim apartmanın kapısını açarken sinsice balkona tünemiş hain bir kedi miyavlayarak önüme atladı...korkudan ölüyorum sandım...bugün aksilikler kesinlikle beni bulacaktı artık emindim..yola düştüm biran önce kendimi kursa atmak istiyordum...ve varabildim sonunda...oturduk her zamanki gibi desen çizmeye başladık...bendeki tuhaflığı hoca bile anlamış olacakki yanıma geldi neyin var dedi ( bu arada söylemeden edemeyeceğim mükemmel bir insandır hocamız )baktım aksilikler evden çıkana kadarmış galiba şimdilik daha kursta bişi olmamıştı...tabiki fırsat elime geçmişken birileriyle uğraşmam gerekiyordu...ee yanımda ömer vardı...biraz belki canını sıktım ama utanmak yakışıyo ömere... bu yazıyı okursa burdan tekrar belirteyim kusura bakma bea arkadaşım kasap sevdiği postu yerden yere vururmuş bizimkise o hesap oldu biraz sonra kursu karıştıran bir haber düştü..deprem etkisi yarattı..sivasta barajlar aşağı çekilememişti ve bir çok arkadaşımız sivasta giremeyecekti...benim canım arkadaşımda onların içindeydi...eve gittiğinden telde haberi vermek zorunda kaldım ve telefon suratıma kapandı...nasıl çıktığımı bilmiyor kurstan direk evine gittim...gittiğimde çok kötü haldeydi...hayalleri suya düşmüştü...teselli etmeyi beceremediğimden gitmem pek bişi değiştirmedi sustum sadece...ama onun yanında olmam bile rahatlatmıştı bunu biliyorum...sonra tekrar kursa gitti karışıktı biraz..herkesde sınav muhabbeti...şişmiştim artık..sorular sorular ve beklenen cvplar...verdiğin cvplarda tatmin olmayanlarda var tabiki artık yeter dedim ve eve geldim..( yoldaki olaylardan hiç bahsetmeyeceğim okuyanlarda şişecek çünkü )direk çantalarımı bıraktım ve yattım...kalkalı 1 saat oluyo ve bugün bitmiş yeni güne girmiştim...

garip bi gündü...buda neyin nesi ya dedim...

UMUTLA KALIN ARKADAÅžLAR