Biliyorum uzun zamandır yazı yazmıyorum. Eve ölü gibi geliyorum, yaklaşık 1,5 saat uyuduktn sonra kendimi biraz toparlayıp ders çalışabiliyorum zaten. Yemek filan da derken saat olmuş 9, biraz bilgisayar biraz kitap derken günler akıp geçiyor. Seviyorum ama bu yorgunluğu, kendimi birşeylere ait hissediyorum. Her ne kadar söylensem de boş boş oturmaktan tercih ederim kesinlikle. Büyük bir hevesle aldığım gitarıma bile vakit ayıramıyorum, en çok da ona üzülüyorum.
Salıdan beri yazlıktayım, misafirler buraya gelip gidiyorlar. Zaten onlarla oturmak yerine ödev yapıyor olduğum için yazlıkta gibi hissetmiyorum kendimi. Kamburumun çıkmasını büyük bir hevesle bekliyorum. Artık o kadar bunaldım ki keşke bayram tatili olmasaydı diyorum.
Bir yazı yazmam lazım ödev için, onu bile istemiyorum. Uyandığımdan beri ders çalışmaktan başka birşey yapmadım. Ha kahvaltı yaptım, onu unutmuşum. Ödev yaparken dinlediğim müzikler de olmasa kafayı yerim herhalde.
6 ay olmuş, inanamıyorum. 6 ayda kendimi boşu boşuna çok üzmüşüm. Böyle düşünebildiğim için mutluyum ama, o boğucu havadan daha fazla zehirlenmeden kendimi kurtarabildiğim için memnunum. Bazı şeyler kafamda daha iyi oturdu, bayağı bir tecrübe kazandım. İnsanın kazançlarını görmesi gerek, gerisi yalan zaten.
Derse marÅŸ marÅŸ..