düşsel günlüğü

Ben Küçük Bir Damlayım

Aslında herkes tanıyor beni yani biliyor demek daha doğru.Ama yinede kendimden bahsetmek istiyorum.Şekilden şekle girdiğim pek olmaz ama değişiklik çoktur bende.Damla denilip geçilecek olmaktan çıkabiliyorum bazen.Sakın es geçmeyin önemsememezlik etmeyin.Şimdi gülümsüyorsun içten içe bir gülücük seziyorum.Neden acaba?

Kocaman bir yalan olan hayatımıza en güzel tatları katmayı arzuluyoruz daima.Ölümüm diyorum sana çünkü gerçek olan sensin.Sahipsiz bir şehrin köhne sokaklarına vuruyorum kendimi tanıdıklarıma rastlıyorum hepsi hüzüngiilerden.Yaslanıyorum bir durağa gelenleri izliyorum gidenlere bakmıyorum uğurlayan değil bekleyen ve hep bekleyecek olduğumdan.Sakin kalabalığın arasına şaşkın gözlerle katılıyorum k

Bir oyundaydık benim sen gibi bildiğim seninse çoğu zaman umurunda olmadığın bir oyundu bu. Kuralları varla yok arasıydı.Sen zar tutuyordu, farkındaydım ama belli etmiyordum. Bense zar tutmayı geç atmaktan çekiniyordum. Gönlümün olduğu oyunda ben bütün gerçekliğimle, büsbütün senle dolu olan ruhumla vardım. Çocukluk diyordum gönülle bir oyunda yan yana kalmak çocukluktu.

Bir salıncak kurdum gökyüzüne; sen ve ben yani hiç biz olmayan biz için….

Ne kadar uzak olsan da benden hep bendeydin bilmeden.Umutlarımı yüklemiştim yıldızlara, onlar daha kaymadan.Her yıldız kaydığında batıyor yüreğimin en yaralı yanına,kanatıyor içimi kanlara bulanıyor senli düşlerim, vazgeçmiyorum vazgeçemiyorum.Ne zaman ki can haliyle pes diyecek olsam; gülüşün geliyor aklıma…

Yas tut

Başlığa bak deyip gülenler olabilir normal.Balık akvaryumdan başka nerde olabilir(tabi seyir edebileceğimiz).Fakat bu balık başka akvaryumda ama varlığı yokluğu belli değil .Hani ilk kez bakan akvaryuma onaltı, onyedi balık içinde onun varlığını yokluğunu hissetmez.Onu tek gösteren en büyük balıktan biraz ufak olması.