Ben geldim!

Bende geldim! Günlük..   Nedendir,bilmem..  Bi'kaç gündür içimdekileri bi'yere dökme hevesi aldı beni.. Bi'yerlere yazasım geliiyoor. Ama beni tanıyan hiç kimse görmesin! istiyorum.. Nereye yazsam diye düÅŸünürken burayı buldum iÅŸte..  Kimse bilmeden dökmek istiyorum kalbimin hikayelerini..

Ama dur! Müziksiz yazamam ben..  Kulağımda bi melodi olmalı.. Madem bundan sonra Benden bi'parçasın,bunu bilmelisin günlükk.. Sonradan yok ben bilmiyordum,yok ben görmedim! deme.. (:  Hemen açalım müziÄŸimizi.. 

Imm.. Evet ne diyorduk?  Hayatı film tadında yaşıyorum be günlük..  Bütün hikayelerim film gibi..   Hani böyle ÅŸeyler anca filmlerde olur! dedirten cinsten..  Ama kesin anladım artık buna sebep benim!  Ben film haline getiriyorum.. Bu hoÅŸuma gidiyor olmalı.. Öyle hale getiriyorum ki bu hikayeyi, bütün karakterler rollerini daha ben söylemeden biliyoorlar.  Ya da ben bu hikayeye uyum saÄŸlayabilecek insanları hayatıma dahil ediyorum..  O halde seçimlerim harika!   Ben herÅŸeyin bi'oyundan ibaret olduÄŸunu düÅŸünen bi insanım.. Evet,herÅŸey basit bi'oyun..   Ve..Bu oyunda ben çok acı çekmeyi seviyorum!   Bu rol bana yakışııyor.  Ä°lk acı'yı tattığım andan beri,ne o beni ne ben onu bırakamıyorum..  Tek sadık olabildiÄŸim ÅŸey,bu belkide hayatta.. Ancak böyle kendimi bulabiliyoruuum. Bazen hiç hüznüm kalmasa bile,kendime yeni hüzün'ler yaratıyorum!  Ben belkide böyle mutlu oluyorumm..   Acı'lardan mutlu olabiliyorsam, ne yıkabilir ki beni!?.. 

Deliyim biraz.. (tamam gerçekten deliyim,ne var yani!)    Ama böyle seviyorum kendimi.. En çok bu hallerimi seviyorum..  Hani diyor ya ÅŸarkıda 'Beni aynı eskisi gibi deliii sanıyoooorlarr'   Benim deliliÄŸim eskimeyecek hiç..  Hep deli kalıcam iÅŸte! 

Delileeer.
Bize 'deli' dedileeeer.
dedileeer dedileeeer.
Bizi delirrtileeeer.