Avcılık İnançları

Avcılar arasında kanun yerini almış almış çeÅŸitli inanışlar, düÅŸünce yapıları vardır. Güney doÄŸu anadolu bölgemizde, bir avcının avına kesinlikle bir baÅŸka avcı kurÅŸun atmaz, ayıp ve günah sayılır.Av avlayanın taşımasıyla köye getirildikten sonra ilk önce hasta ve yaÅŸlıların payı yapılır. Daha sonra ise ava katılanlar arasında paylaÅŸtırılır.

Bir baÅŸka inanışa görede ava gidene 'uÄŸurlar olsun' denmez, 'rastgele' denir. UÄŸurlar olsun denilirse bu temenninin avcıya uÄŸursuzluk getireceÄŸi düÅŸünülür. Avlanan avı kesinlikle bir kadın kesemez, bir kadın avı kestiÄŸi zaman etin mundar olduÄŸu inanılır.

Karadeniz bölgesinde ise; her bir geyik vurulduÄŸunda tüfeÄŸin kabzesine bir çentik atılır ve çentik sayısı 100' ü bulduÄŸu zaman avcının tüfeÄŸini bir aÄŸaca asması gerektiÄŸi düÅŸünülür. EÄŸer bu eylemi gerçekleÅŸtirmez ise avcının başına felaketler geleceÄŸine inanılır.

Ava giderken avcının karşına tavÅŸan çıkması uÄŸursuzluk, keklik çıkması uÄŸur olarak kabul edililir.