You are here

aurora günlüğü

Uyku

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Çar, 11/05/2008 - 19:36

Nerden nasıl çıktı hiçbi fikrim yok. Uzun zamandır yazmıyodum, belki de o yüzden bi anda böyle bişey yazmak geldi. Aslında yazının hakkında bişey diyemiyorum çünkü kendi duygularım olmadığından dolayı kulağa nasıl geldiğiyle ilgili hiçbi fikrim yok. Neyse çok uzatmayayım.. Yorumlarınızı yazarsanız çok sevinirim=)

Kategori:

Günlük

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Per, 10/02/2008 - 16:17

Biliyorum uzun zamandır yazı yazmıyorum. Eve ölü gibi geliyorum, yaklaşık 1,5 saat uyuduktn sonra kendimi biraz toparlayıp ders çalışabiliyorum zaten. Yemek filan da derken saat olmuş 9, biraz bilgisayar biraz kitap derken günler akıp geçiyor. Seviyorum ama bu yorgunluğu, kendimi birşeylere ait hissediyorum. Her ne kadar söylensem de boş boş oturmaktan tercih ederim kesinlikle. Büyük bir hevesle aldığım gitarıma bile vakit ayıramıyorum, en çok da ona üzülüyorum.

Kategori:

Etiket:

Atlı karınca

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Paz, 09/07/2008 - 22:44

Gözlerim yanıyor. Vücudumda bir uyuşmuşluk hissi var. Etrafım bulanık, iki üç kişinin konuştuğunu görüyorum. Koluma serum bağlamışlar. Neler oldu diyorum, dinlemiyorlar beni. Daha yüksek bir sesle söylüyorum bu sefer. İki üç dakika boyunca bağırmaya devam ediyorum. Sonunda bir hemşire yanıma geliyor, uyanmış diyor diğerlerine. Gözlerimi açık tutmaya çalışıyorum. Sorular soruyorlar, isminiz ne, neler olduğunu hatırlıyor musunuz gibilerinden. Cevap veriyorum ama çok zorlamayın kendinizi diyorlar. Anlamıyorum, ne zamandır burdayım diyorum, dinlemiyorlar bile.

Kategori:

Sen

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Cts, 09/06/2008 - 19:16

Canım yanıyor dedin, suçluluk duydum ve tabii ki beraberinde de hüzün. Yapacak birşey kalmamıştı, benim bilmediğimi mi sanıyordun? Benim canımın yanmadığını mı düşünüyordun? Bu konuda hiç kafa yormadığımı mı? Hala tek önem veren kişinin kendin olduğunu mu sanıyordun?
Bu kadar zorlanmamın sebebi de senin hakkında sadece iyi düşünmemden herhalde. Seni düşününce aklıma sadece iyi şeyler geliyor, ne kadar mutlu olduğum..Şimdi ise en çok eksikliğini çektiğim şey yaşam enerjim ve içten gülümsemelerim.

Kategori:

Bugün

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Cum, 09/05/2008 - 17:43

Yaklaşık iki ay gibi bir süreden sonra sabahın köründe kalkmanın korkunçluğunu tekrardan tattım. Gece de oyalanıp sadece 3 saat uyuduğum içim kızmadım da değil kendime. Neyseki çok azimli bir telefon alarmım var da beni kaldırmak için en az 5-6 kere çaldı durdu. Uyku sersemliğiyle lensimi takmaya çalışırken lensin ortadan ikiye bölünmesi de cabası. Bir de her işi son ana bırakan ben, yeni lens almadığımı farkedince yaklaşık 7 saat bir gözüm lensli bir gözüm lenssiz dolaştım.

Kategori:

İyi mi Kötü mü

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Per, 09/04/2008 - 23:15

İyi veya kötü, insanların içinde bulunduğu en büyük genelleme. Ama insanlar farkında değiller ki bu damgalamanın etkileri ve sonuçları, bu damgalamanın kat ve katına çıkabilir. İnsan hayatı, bu sınıflandırmaya sığdırılabilecek kadar basit midir? Peki basitse, neden biz insana bu kadar önem veriyoruz?
Empati yapamayan ve mükemmeliyetçi zihinlerin esiri olan toplum da bu genellemeyi bir türlü aşamamaktadır. Hatta tam tersine iyice kukla olup objektifliklerini yitirip kendileri de bu genellemeye dahil olmayı istemektedirler.

Kategori:

Yol

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Per, 09/04/2008 - 21:58

Yürümek gittikçe zorlaşıyor. Yağmur yerleri iyice ıslatmış. Düşmemek için kollarımı hafifçe yana açarak, adımlarımı da küçülterek yürümeye başlıyorum. Müziğin sesini iyice açıyorum. Burnuma toprak kokusu geliyor, sonra da çöp kokusu. Duvarlarda çeşitli çeşitli politik yazılar, afişler var. Herkes birbirini "kendinden" yapmaya çalışıyor, diye geçiriyorum içimden.

Kategori:

Hoşçakal demek

aurora kullanıcısının resmi
Submitted by aurora on Çar, 09/03/2008 - 19:56

Herkes hayatta belirli durumlarda sıkıntı çeker. Benimkiyse insanların bir anda hayatımdan çıkıp gitmesi. Bugün varsın ama peki ya yarın?
Birisiyle tanıştığım zaman ilk anda o insana kanım kaynamamışsa ilerde de sıkıntı çekiyorum. İlk hissettiklerimi ilerisi için değiştirmem zor oluyor yani. İyi ya da kötü o insanın varlığına alışıyorum ama. Konuşsam da konuşmasam da o insanı görmem şart oluyor. Sanki herkesin iyi durumda olduğunu kontrol edermişcesine.

Kategori:

Sayfalar

Bunu Görmüş müydün?: ne biçim bir gün gene
Subscribe to RSS - aurora günlüğü